"Krzyk jest nieodłącznym towarzyszem mojego życia.
Już rodząc się krzyczałem. Od początku buduję mój świat, własny, pełen iluzji, bez bólu.
Egzystuje od zawsze nie podejmując żadnych wyborów. Krzyczę!
Nie chcę być okruchem rzuconym, zdmuchnietym.
Nie chcę wciąż badać gruntu pod stopami dbając o każdy ruch.
Nie chcę być rozliczany za życie według własnych reguł.
Głośnym krzykiem zagłuszam myśli. Jak zwykle...
Pragnę się oczyścić. Ale jak mogę to zrobic? Może znajdę środek, którym rozwiąże sprawy ważne i wszystkie.
I krzyk zakończy wszystko...
Buduję bariery i chowam się.
Dookoła toczy się walka, nie wiem o co.
Jestem obserwatorem choć wszyscy mówią, że uczestniczę.
Co mi da kolejny bunt? Wiem...choć nie chcę tego mówić głośno. Wstydzę się.
Słowa, które unoszą i zrzucają boleśnie...
Przemyślenia prowadzą mnie do szału.
Nie chcę myśleć, a jednak ranię sam siebie.
Gapiac się w jeden punkt myślę...
Marzenia, które nigdy się nie spełnią. Czasem bolą.
Pragnienie bycia jest nie do zniesienia...
Głos rozsądku podpowiada mi abym nie myślał o niemożliwym. Codziennie uczę sie jak nie być człowiekiem.
Nie mam ochoty czytać mądrych ksiąg!
Chcę wybierać, raz w życiu mieć możliwość wyboru.
Chłonąć to czego pragnę.
Czy jestem za głupi by zrozumieć wszystko?
Wieczory...zaczynam powracać do przeszłości.
Jestem nikim, a wszyscy potrafią tylko wymagać.
Wtedy zaczynam wątpić w sens i szukać.
Szyderstwo jest najlepszym lekiem na bezsilność...A samotność?Jestem samotny...Nieraz za bardzo...
Kiedy nie mam kontroli nad tym wszystkim uciekam w iluzję.
Jestem daleko. Tak daleko, że nikt nie jest w stanie sięgnąć do mnie wzrokiem.
Kocham? A może to kolejne moje urojenie?
Kolejny raz nie wiem od czego zacząć.
Mam wrażenie, że coś zepsułem.
Jednak zachowam wierność komuś, komu nie muszę jej zachowywać.
Świat nie składa się z przyjaciół. Są tylko konkurenci i fałszywi zwolennicy.
Zastanawia mnie czy jestem już opętany gonitwą za szczęściem w papierku...?
Mocne uderzenie przywraca mnie do rzeczywistości.
Rozglądam się i widzę ściany. Dzisiaj niebieskie.
W kącie gryzoń walczy ze swoimi problemami, od czasu do czasu spogladając w moją stronę.
Drzwi mojego pokoju są zamknięte.
Mam nadzieję, że tak pozostanie.
Nie lubię gdy ktoś wchodzi do mojego świata, niszcząc atmosferę swoim brakiem wiedzy..."